15 Ocak 2015

Göz açıp kapayıncaya kadar...

22 Temmuz 2010 - 15 Ocak 2015...
nasıl gecmis, ne hızlı gecmis.. İtiraf ediyorum utanarak: Kendi kendime verdigim sözü tutamamısım. İki kardes icin hazırladıgım bu sayfayı 2010-2015 aralıgında unutmusum..

iki gün önce Zeyneb, Nutella ile yasadıgı anısını anlatmamı isteyince aklıma geldi buraya yazdıklarım. Sevgili google buldu bize, tonlarca sayfanın arasından.. Önce Nutellayı okuduk, sonra diger satırları.. 
aklımız, gönlümüz, kalbimiz gerilere gitti geldi...
bu 2010-15 arasında; 
Kücük kardesler bu süre icinde büyüdü, okullu oldu, okuryazar oldu.. O dönem cocuklar, bahce ve hatta mutfakta günlerini geciren anne ise geri döndü. Orman hayatı terk edilerek sehre dönüldü..Sehre dönüldü derken, sehre yakın sehirdısına tasınıldı. yine topraga basıldı. Baba ajansını bu arada tasıdı durdu..güzel isler yapmaya devam etti.. O dönemdeki hayaller, umutlar, mutluluklar, yakarıslar, isyanlar, mutsuzluklar ise cok uzakta kaldı. Yerine yenilerini getirdi.. 

degisen cok sey var.. degismeyenler de yok degil.. bir de her ne olursa olsun, degissin, hep aynı kalsın, dildeki "SÜKÜR" pek degismedi.. Sükretmek, mutlulugu tutmak icin cabalamak, mutluluk ve huzurun tadına  varmak pek degismedi. Degismesin de:)

Umuyorum bu sefer bu kadar ara vermeden yazmaya kaldıgı yerden devam..