iki kardeş

davetsiz dogumgünü misafirleri

2010-07-22T22:48:00.001+03:00

enterasan bu iki kardes..yasadıgımız yer birbirinden ayrık, bireysel evlerin birarada yasadıgı bir kasaba olunca bizim kardesler de tabi insana muhtac..Dersu eskiden sokaga cıktıgımızda "insan görmeye mi cıkıyoruz?" derdi..

Hal böyle olunca sitede herhangi birini gördügümüzde anne ve cocuklar olacak yapısıyoruz tabi insanlara, tanısma & konusma ve sohbete..Bugün aksam da bahcede tek oynamaktan sıkılıp bakkala gittik... Baktık parkta insanlar var solugu orada aldık...yan siteden gelen cocuklu bir grupmus..Ben anneleri, iki kardes de cocukları aldık tanısma markajına..Ne de olsa ev sahibi konumundaydık...

o sırada dogumgünü partisi de yapıyorlarmıs.:biz de oturduk masaya, büyük abi Erdem'in dogum günü kutlu olsun tekrar:)) bazen yalnızlıklarına üzülüyorum ama yine de sıcakkanlı ve canayakın olmaları nedeniyle her sn sükrediyorum benim canım iki kardesime...

fotograf ise yine baska bir günden kalma park maceramızdan....

enjoying with diversity:))

2010-07-20T15:24:00.000+03:00

süslü zeyno tam bir su asıgı, banyo dediginiz an merdivenleri kosa kosa tırmanıp odasından bornozunu kapıyor dogru banyoya

Dersu beyse elinde olsa hic yıkanmayacak, yarın yarın yarın diye erteliyor:)) neyseki kuvete girene kadar, girince en azından sularla oynamaya baslıyor...

Dersu duzenli ve temiz, neredeyse 1 hafta kıyafetlerini giyebilecek kadar temiz tutar üzerini..digeri hergün makine dolduruyor, günde en az 4 -5 kıyafet...

zeynep hep sosyal hep sosyal asla tek basına takılamaz...Dersu ise saatlerce sesini cıkarmadan legolarıyla oynar...

zeynep biraz pisbogaz ne bulsa yer:-) Dersu secici

zeynep meyvelerin hepsine ayrı bayılır, özellikle tatlılara..Dersu hafif eksilik ister, sadece yesil renkli meyveler favorisi, elma ve erik:)

zeynep havuza cuuuup diye atlar, dersu hep kontrollüdür ihtiyatı elinden bırakmaz:))

bu farklılıklar bu sekilde sürer gider...Anne ise tüm bu farklılıklara bayılır, iki kardesin nasıl birbirlerini tamamlayıcı olduklarını gördükce sevinir de sevinir...

hep global sirketlerde calıstım o nedenle baslık o zamanlardan kalma, diversity:)) bu diversity ise tam tadını cıkarmalık:)

LEGO ADAM!

2010-07-20T15:06:00.001+03:00

O tam bir Lego asıgı..Lego onun icin sadece bir oyuncak olmaktan cok ama cok öte..

onun o güzel yüregini elleriyle hayata geciren bir yol arkadası... aklından o an ne geciyorsa, ne oynamak istiyorsa, ne anlatmak istiyorsa anında lego'da hayat buluyor...

o kadar komik, o kadar engin bir hayal gücü var ki hayranlıkla seyrediyorum Dersu'yu...

nasıl basladı Lego sevdamız? kücükken dev boyuttaki renkli legoları almıstım tabi Dersu'ya, hem renk hem de el koordinasyonlarımız gelissin diye..sonrasında Adnan Gayı'sı ( yani benim dayım) Kıbrıs'tan getirdi, ilk Korsan Seti legosunu...sonra devamı geldi tabi tüm aile tarafından...hatta aramızın cogu zaman limoni oldugu amcam bile dev bir Lego Polis Seti gönderdi Dersu icin... HAvaalanı seti, Uzay Polisi, Polis Tırı, İtfaiyeciler, Starwars, ve daha bir sürü konsept lego parcacıkları...

itiraf edeyim benim de en sevdigim oyuncaktır Lego..Hele su an nasıl harikalar anlatamam..İsim geregi özellikle Marketing acısından yaklastıgım zaman zaten bir Lego Dünyası görüyorsunuz karsınızda..Basit kesinlikle her zaman basit, tutarlı ve bol sürprizli...

Dersu ile benim Lego oynarken bir farkımız var: ben elimde kitap, direktiflere göre yapıyorum, ötesine pek gecmiyorum daha dogrusu itiraf etmeliyim gecemiyorum...Dersu ise o sırada kücük elleriyle takıyor, cıkarıyor, ucuruyor, düsüyor, kırılıyor, tamir oluyor.:Dersuca bütün konseptler yaratılıyor...bu zamanlarda karsınızdaki kisinin o engin deniz hayal gücüne hayran oluyorsunuz, bir yandan da okulda, bizler tarafından, cevresince bu derya deniz hayal gücü azaltılmasın diye endiselenip duruyorsunuz seyrederken...

lego oynamadımız zamanlarda Lego.com'daki yenilikler arastırılıyor tabi, su an Atlantis, Prince of Persia, Starwars ( her zaman favori), Harry Potter ve Toy Story ...pazarlama harikaları her bir konsepte uygun Lego parcacıkları yaratıyorlar tabi:))

icime pek sinmese de Playstation bile hayatımızda...Lego indiana jones oyunuyla...hepimizi kilitliyor yalnız, tüm aile ugrasıyoruz resmen oyunla.:Dersu & Vahap& bendeniz ve tabiki Zeynep:)

sokaga cıktıgımızda ise özellikle İstinye Park'taysak ilk istikamet Lego Magazası...Dev bir Lego mağazası var bizim favorimiz..Calısanlar inanılmaz pozitif, oyun alanları ve demolar harika...

hayalimizdeki tatil mekanımız ise LEGOLAND...

lego pazarlama ekibi bizi dünyasına coktaaan cekiverdi. Hem de halinden mutlu olarak:))

Bu da Koc'un bu sene sponsor oldugu Lego etkinliginden..basında cok fazla yer almadı ama Halic Kültür Merkezi'nde biz Lego Sampiyonasında cok eglendik..Hollanda ekibinden bir yarısmacı ve Dersu projeyi denerken:)))

yanar döner sn'lik kardes kavgaları..

2010-07-19T15:02:00.000+03:00

hatırlıyorum, benden 3 yas kücük canım kardesim Necdet'le cok iyi anlasırdık ama arada kavgalarımız da olurdu tabi..bir anda alevlenip anında sönen tipik kardes kavgalarıydı tabi bizim de yasadıklarımız..Annem özellikle karısmak istemezdi kavgalarımıza..Zaten cogu da agız dalası seklinde oldugu ve fiziki darbe olmadıgı icin tehlkesizdi bir nebze..Fiziki kavgalarda ise ten rengi farklılıklarından dolayı cezalandırılan ben olurdum, Necdet beyaz tenli oldugu icin tüm darbeler onda acıkca kendini gösterirdi cünkü..:)

bir de cocukluk arkadaslıkları grubumuz vardı..Babamlar cocukluk arkadası, annemler tanısmıs cok iyi arkadas olmuslar, biz dogmusuz cok iyi arkadas olmusuz..Her sene birimiz katılmısız ..Her Cuma okuldan eve geldigimde ilk sorumuz bugün kime gidilecek veya kim gelecek olurdu? Cünkü düzenli olarak her Cuma ve Cumartesi aksamı biraraya gelinir, Pazar günü de mutlaka piknik vs gibi dısarıda bir organizasyon yapılırdı..Ben, Necdet, Burcu, Esin, Deniz, Betül, Dursun, Hande, Can,Akif ve Duygu..Bazen Volkan, Dİdem ve Ozan...herkesin yasıtı birileri muhakkak vardı ve biz kendi icimizde bir cocuk yuvasıydık..Eski günleri düsününce gercekten su anki cocuklara cok acıyorum, kendi cocuklarım dahil.. Su anda böyle bir grupla oyun oynayabilmek icin bazen km'lerce yol katedip cocuklar kaynastırılmaya calısılıyor..

Bu grupta da tabi kavgalar olurdu, yine özellikle agız dalasları, oyuna almama, oyuncak paylasama vs...Yİne anneler ketum davranır, cocuklara birlikte oynamaları gerekliliği anlatılırdı..Ne bir anne cocugu icin bozulurdu, ne de biri günah kecisi ilan edilirdi..Herkese aynı esit tepki verilirdi ki amac birarada yasamayı ogrenmek:)

bizde de kavgalar yavas yavas basladı iki kardes arasında..Dersu daha uzlasmacı; Zeynep ise kisiliginin göstergesi daha korkusuz ve kendini kabul ettirmeye calısan tavırda..Genelde oyuncaklar paylasılamıyor..Dersu'nun tüm yaptıkları Zeynep tarafından takip edildigi ve yapılmaya calısıldıgı icin genelde ZEynep Dersu'nun elinden oyuncagını kapar, Dersu farkeder, cıglık ve tiz bir sesle bagırır, elinden almaya calısır, Zeynep kacar Dersu kovalar:)) Anne ne yapar? Annesinin uyguladıgı gibi biraz daha az karısmaya calısır, cünkü bilir ki birkac sn sonra baska birseye dalınıp hersey unutulur...

ÖZGÜVEN & ÖZDEĞER

2010-07-19T14:35:00.000+03:00

Özgüvenli cocuklar yetistirmek her ebeveynin hayali, tabi benim de...

Bu karmasık dünyada kendinden emin ayakta durabilmek hatta en basiti aynaya güleryüzle ve kendinden emin bakabilmek...

Özgüveni geliştirmek icin bircok kitaplar yazılır, öneriler verilir..Peki ya öz değer?
Cevreme baktıgımda öyle farklı insanlar görüyorum ki.. Kendine asırı güvenen, "ben,ben ve yine ben" ciler..Bir selam vermekten bile yoksun, özgüvenli kisiler..Öz degerler peki?
Dersu'nun bebekliginden itibaren özellikle uyku öncesi "benim güzel oglum, yakısıklı oglum" gibi bol öpücük / koklama ve oksamalı uykuya dalıslarda hep özelliklerini fısıldardım kulagına..yakısıklı, akıllılardan sonra sıralanırdı özellikler: güleryüzlü, yardımsever, neseli, esprili, sakacı, düsünceli, kibar, özgün, suya bum bum diyen:) , sıcakkanlı, olumlu, inat ( bazen..) arada fiziki özellikler de girerdi devreye tabİ, boncuk burunlu gibi:)

aynı sekilde Zeynep'te de basladı bu özellikler..bircokları benziyor...farklar ise korkusuz, kendinden emin, dikbaslı:) , tuttugunu koparan, suya bayılan su kusu, güzel saclı, alımlı...

umuyorum ki bu güzel iki kardes, kendilerinin farkında gecirirler tüm günlerini..

sadece 5 dk icinde bir Nutella canavarı nasıl olusur?

2010-06-02T19:57:00.000+03:00

ben sakince oturmus deminki Candan yazımı yazarken, Zeynep müzik dinliyor sanıyordum...
fkat o dolaptan nutella kavanozunu alıp, bütün vücudu ile yemis!!! eller, saclar, coraplar, yerdeki halı, mutfak, salondaki koltukar her yer Nutella!!!!

sanırım bu nedenle evdeki tüm yardımcılar kactı ve benim isim hiiic bitmiyor!!

müzigimiz...

2010-06-02T19:10:00.001+03:00

bu aralar ailece favori bir sanatcımız var: Candan Ercetin..

özellikle hayatımın bu döneminde hayatım mutfakta gectigi icin, bir zamanlar Dersu uykuya dalarken bol bol Baby Einstein dinlesin diye aldıgımız mini CD calarımız artık mutfakta! :) hal böyle olunca da mutfaktaki ögun hazırlıklarımız sırasında müzik dinleme alıskanlıklarımız ben, Dersu ve Zeynep'i iyice sardı... bu aralar CD calarımızda tek bir CD var: Candan Ercetin:)

Dersu'ya, mükemmel anne olma cabalarımla eskiden sadece Baby Einstein, Cocuk Sarkıları,Bach , Beethoven'ın besteleri dinletirdim... İkinci cocuktaki o rahatlık sonrası benim mükemmellik anlayısım da biraz degisti..su an pop müzik de listemizde..ama burada tabi secici davranıyorum, bu nedenle tek isim var bu kategoride, o da Candan Ercetin...

her birimizin sevdigi parcalar farklı ama...benim favorim biraz da bu aralar ki ruh halimi, icinde bulundugum belirsizligi anlattıgı icin "Ben Kimim", Dersu'nun en sevdigi sarkı "Git" sarkısı ki bu hafta Hürriyet'in sectigi en iyi 10'da yer alıyor, kulagı pek bir iyidir oglumun...Zeynep'in ki ise kendisinden beklenildigi gibi en oynak sarkı olan "Vay Halime" :)) herkes kendi sarkısının calınmasını istiyor, ben bir bakıma DJ olarak bu sarkıları belirli bir sırada calıyorum...

ama CD'nin tamamı gercekten cok güzel...Sözler zaten herbiri özenle yazılmıs oldugunu ilk dinlediginizde anlıyorsunuz.. Hele CD'nin son sarkısı NİNNİ tam anlamıyla 10 numara..Su anki ülkenin gidisatını öyle güzel özetliyor ve mesaj veriyor ki, bravo sevgili Candan Ercetin...

ve tabii tesekkürler...klasik terimle kulaklarımızın pasını sildigin ve müzigindeki & sanatcı durusundaki titizliğin icin...

Haftasonu gezmeleri : SİLE

2010-05-25T00:08:00.000+03:00

bize bu kadar yakın olup da 3 senedir gitmedigimiz bir yerdi Sile..Pazar sabahı plansız kahvaltı gezmesine karar verdik, yola cıktık, her zaman yola cıktıgımızda saga donerdik, bu kez sola döndük ve Şile yolundayız...

yol boyunca gözlemeciler ve piknik yerleri karsılıyor sizi..özellikle bir yerde dev bir fil heykeli cıkıyor karsınıza..Ben ormandan gercekten cıkmıs bir fil sandım ; Dersu'yla uzun zaman nerden geldigini konustuk durduk..Sonra Dersu yol boyunca elektrik direklerine, bulutlara, agaclara fil dedi durdu:)) Şile girişinde ise sizi büyük bir üniversite kampüsü karsılıyor: Işık Üniversitesi...sonrasında da betonlasma, arka planda ise agaclar / ormanlar..

en son Sile'ye gittigimde yol kenarlarında kücük Şile bezinden kıyafet satan dükkanlar vardı, hayal meyal aklımda kalanlar bunlardı...kücük ve sevimli bir ilce..su anda ise insaat reklamları yol kenarlarında kalmıs..

evet, kabul etmeliyim biraz hayalkırıklıgı oldu ama Ergüt ailesini mis gibi kokan deniz nasıl sevindirdi anlatamam!! haydi ben ve Vahap yengec, Dersu balık burcu..dolayısıyla su bizi cekiyor..ama bizim en kücük ergüt'ümüz Zeynep de denizci...Resmen icine cekti denizin kokusunu, elini bırakmıs olsam zaten sadece kokusunu degil, icine dalacaktı denizin:)) bir kez daha karar verdik di, ne kadar ormanın icinde yesillerin arasında yasasak da, bize su lazım, deniz lazım...Denizin kokusunu icimize cekmek lazım...hatta bütün aile dag bayır demeden denizin basladıgı ucurumun kenarına gittigimizde ise keyfimize diyecek yoktu..önümüz ucsuz bucaksız deniz, arkamızda fenerin ihtisamlı görüntüsü..bizim resimleri su an yerlestiremiyorum ama gezgin sitesinden aldıgım görsel bizim arka manzaramızdı:))

Türk Dil Kurumu'na öneriler:)

2010-05-20T19:47:00.001+03:00

o kadar saf bir yürekleri var ki, bu dillerine ve kelimelerine de yansıyor..sanslıyım ki o yüreklerden ikisi benim yanımda atıyor:)) henüz Zeynep'in bizce kelimelerini tam anlamıyla duyamıyoruz agırlıklı olarak ver, gel gibi emir kipleri duyuluyor simdilik...bir de ezgili bir "Aluuuuu" su var telefon eline alınır alınmaz...tabi his kuskusuz ki "Anneeeeeeee" en sevdigi sözcük...

Dersuca kelimeler ise süper, türk dil kurumuna öneride bulunabilecegimiz kelimeler de var:) iste sadece ücü....

kemikli insan : iskelet demek..

ateşli su : lav ( özellikle bol yanardag görüntüleri sırasında cıktı bu...)
insan yolu: kaldırım

AN'lar

2010-05-20T19:13:00.005+03:00

eski yazdıklarıma bakıyordum da, yeniden baslarken yine Borges gerekti yazmaya...:)

........

sonu bir tokat gibi suratınıza çarpıyor belki ama ne zaman çok bunalsam muhakkak Borges'in bu dizelerini tekrar tekrar okurum, yaşadığım her anın tadını çıkarabilmek için...

ANLAR
Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...
ÖLÜYORUM...

Dersu'lu gün:))

2010-05-20T18:49:00.003+03:00

uzun zamandır oglumla basbasa kalmıyorduk, bugün Dersu ile yalnızız evde, daha dogrusu dün aksamdan itibaren...Zeynep hanım anneannede kaldı, canım annem anne&ogul program icin bize fırsat tanıdı... Yorucu bir programın ardından simdi evdeyiz, Dersu cizgi film & lego arası verince

ben de uzunca aradan sonra bilgisayarda zaman gecirme arası verdim:)) iki cocuklu bir anne olunca ve özellikle Zeynep Hanım biraz fazla hareketli olunca, cok fazla kendine zaman ayırma sansı kalmıyor..ee bir de normal ihtiyacımızdan daha büyük bir ev, bahce, sehir dısı bir hayat ve bunları da herhangi bir yardımcı bayanı eve almama inadı eklenince ister istemez günler hep bir kosturmacayla geciyor...ama yine kendime söz verdim, artık daha düzenli yazacagım...cünkü günleri, haftaları yakalayabilmek cok zor, sanki sürekli FW tusuna basmıs gibi hızlı ayarda geciyor zaman..en azından buradaki yazılar sayesinde biraz daha es verme sansı doguyor..aslında Dersu ile gecen bu güzel gün biraz da gecmise dönme gibi geldi bana bugün, yazılar icin de bir baslangıc...

hosgeldik...:)

ben cok şanslı bir anneyim...

2009-10-30T00:30:00.004+02:00

ben çok ama çok şanslı bir anneyim..beni idare eden iki melegim var ve tabii bu sabırlı hallerini meleklerimin genlerine tasıyan Vahap'ı gözardı etmemeliyim..

sinirli de olsam , huysuz da olsam, yalniz kalmaaak istiyoruuum diye haykırdıgımda bunu bir oyun sanıp, anında gülerek yanımda bitiveren iki harika cocugum var...

geçtigimiz 6 ayım hic kolay gecmedi...pospartu muydu, hayat tarzımızın ani degisimi mi, dost bildigimiz herseyimizi actıgımız kisiler tarafından hancerlenmek mi, krizi bu kadar derinde hissetmek mi, paradan nefret ettigimiz halde paranın tek konumuz olması mı, biz bunu hak etmek icin ne yaptık isyanları mı, ya da ne kadar yalnız oldugumuzun yüzümüze vurulması mı... Belki hepsi belki bir kısmı belki de hicbiri...

bu 6 ayın kısa bir ozeti bunlar ilk akla gelen ve bu süre icinde her anı yasamak zorunda bıraktıgım cocuklarım...onlar hep güleryüzle karşıladılar beni, gercek sevgiyi yasatarak ogrettiler, hayatta asıl önemli olanın da bundan ibaret oldugunu..gec ama sonunda gösterebildiler bana, tekrar söylüyorum: BEN ÇOK ŞANSLI BİR ANNEYİM..bunu sürekli canım cocuklarıma da söylüyorum, bu 6 ay boyunca hep söyledim..söyleyemediğim bir şey vardı: PEKİ YA ONLAR?? bunu kendime bile sormaya korktum, dünyaya iki harika cocuk getirip, sonrasında bencil içe kapanışlar, sinir ve ağlama krizleri geçirdim..hatta 2 sn sonra içim kan ağlasa da günah keçisi olarak onları secip, onlardan aldım öfkemi..aynaya baktığım anda kendimden nefret ettim her sn bu süre icinde...ben şansli bir anneyim ve COCUGUM, EŞİM, ABLAYIM, TORUNUM ve YEĞENİM...yanımda cocukarımlu birlikte ailem vardı...Annem, Vahap, Babam, Necdet, Nil, Teyzem ve Anneannem...onlar destek oldular bana, akıl, nasihat,sevgi ve dualarıyla..

Peki ya onlar? Onlar bu sürede hic sanslı degillerdi, iste söyleyemedigim sorunun cevabı...

bu süre icinde hicbir bloga bakmadım, okumak istemedim sanslı cocukların annelerini ve hikayelerini, kendi sayfamıza girmeye ise cok korktum.. Mart basında yazmısım son yazımı, ne cabuk tüketmisim o günleri...şimdi iki kardes tıpkı o zamanlarda oldugu gibi kaydedilecek neler yapıyor neler, bugün yeni bir baslangıc olacak bu sayfada...

gecen hafta söz vermiştim kendi kendime, güclü ve pozitif olma konusunda...zor ama güzelbir hafta geciverdi bile, bu hafta itibariyle de blog baslıyor yeniden...bugunkü yazı biraz itiraf yazısı oldu...Fakat sonraki yazılar yine iki kardeş başrollerde olaccak...

BEN ÇOK ŞANSLIYIM...ne yaşarsam ve yaşayacaksa yaşayayım BEN ÇOK ŞANSLIYIM, EN ŞANSLI ANNEYİM!!

oturmaya alışıyoruz...

2009-03-01T01:06:00.003+02:00

artık yatmaktan iyice bunalmış bir kızımız var..Hoş genelde yatmaktan çok kuacakta gezmeyi tercih ediyoruz doğduğumuzdan bu yana..O nedenle Zeynep'in oturması en çok da beni mutlu ediyor..Tavanları seyretmekten çok daha hareketli bir dünya var artık kızımızın vizöründe.. ilgili fotoğraf ise Dersu'nun doğumgünü partisinde çekildi, bizzat süper fotoğrafçı Nil tarafından tabi:), şaşkınlıkla kalabalığa bakıyoruz.......

iyi ki doğdun Dersu!!

2009-02-23T10:35:00.005+02:00

daha ilk kucağıma aldığım gün sanki dün gibi, canım oğlum halbuki dün tam 3 yaşında oldu! bebeğim, büyüdü, uyudu, kendince kurbağa gibi emekledi, güldü, kahkahalar attı, zıpladı , hopladı, yürüdü, konuştu, ilk cümlesi geçen sene "Anne, bak kar" oldu, geçen sene sonunda biraz erken büyüdü, abi oldu, Zeynep'in yakışıklı abisi:) , ve şimdi dolu dolu 3 yaşında oğlum..

Doğum günün kutlu olsuuun, iyi ki doğmuşssun, iyi ki bizimlesin:)

not: bu sene doğumgünü partilerimiz birden fazla oldu, ilk parti sevgili, Dersu'nun biricik Nil'i ve Necdet gayısının ev sahipliğindeydi:) Dedesinin dev araba pastası da tabi göz kamaştırıcı:)

bu yazı Zeynep için:)

2009-02-09T09:49:00.004+02:00

eski yazılarıma bir baktım da, Dersu'nun gündemi okul, oyunlar, etkinliklerle yoğun olduğu için yazılar da o tarafa gitmiş.. Ama bu süre içinde Zeynep büyüyor, gülüyor, sosyalleşiyor - hem de inanılmaz hızla, Zeynep'çe bol bol konuşuyor, kahkahalar atıyor, herşeyi agzıyla bir güzel keşfediyor, hatta biberonunu bile kendi tutuyor:))

Nasıl geçiyor günler hızla, 4 ayımızı geride bıraktık, 5.ayımızda da bir hafta bitti bile..artık pek bir problemi de kalmadı kızımın, ilk aylardaki o hain gaz kramplarından da kurtulduk çok şükür, şu aralar full enerji ile bize yetişmeye çalışıyor canım kızım.. Bu arada kendi odasına da taşındı, kelebekli, arılı, çiçekli odamızı çok ama çok sevdik.. Zeynep bir anlamda kriz bebeği olduğu için, odasındaki dekorasyonumuzda da yaratıcılığımızı kullanıyoruz, Derya Baykal'cılık oynuyoruz yani, eski köşe lambasını çiçeklerle süsleyerek çok ama çok özel bir ışık yaptık Zeynep'e örneğin..

İki kardeşin arası da çok iyi, Zeynep sürekli Dersu'yu takipte, ona baksın, onunla oynasın diye gözünün içine bakıyor..( İlk hafta yediği o kötü Osmanlı tokadı, sadece o günde kaldı, çok şükür ki kıskançlık saldırganlığını ilk hafta yenmeyi başardık, umarım tekrar ortaya çıkmaz! ) Sırf Dersu'yu takip edebilmek için arada zorlansa da yüzükoyun yatıyor, kafa havada abi takip ediliyor..

Hele bir de o birbirlerine gözlerinin içi gülerek bakmaları yok mu, o an içim aydınlanıyor onların göz parlaklarından, iyiki diyorum, iyiki gelmiş Zeynep de aramıza, iyiki bencillik yapmamışız, izin vermişiz aramıza katılmasına.. Çok gelgitli bir şekilde öğrendim Zeynep'i, işe girmeye hazırlanıyordum yeniden, hatta bir iş görüşmem olumlu sonuçlanmış, tekliflerini değerlendiriyordum, doktora gittiğimde aklımda aldırmak vardı o yüzden..Ama hiç tanımadığım, daha önce hiç gitmediğim o bayan doktor, kalp atışlarını dinletti hiçbirşey söylemeden bana, o kalp atışı hala kulaklarımda... Sonra rüyama girdi kızım, ultrasandon önce rüyasında gösterdi bana kendini, hem de nasıl bir rüya..Tüm aile birarada, fotoğraf çektiriyoruz ve Zeynep kucağımda.. Yüzüyle, gözleriyle aynı Zeynep hem de.. Doğumundan sonraki ilk aylarda da hep sorguladım, şimdi ne rahat olacaktık biz Dersu'yla, gezecek tozacaktık, o okul, ben işte olacaktım diye... Kesin anladı o zaman da kızım hissettiklerimi hatta..Ama bir gece sabaha karşı beslenme saatimizde birden gözgöze geldik ve gülerek baktı bana kızım.. hem de ne gülmek, bir de iç çekme yanında...o an gözyaşları içinde demiştim ona, ne güzel oldu, burdasın, bizimlesin diye...Aramıza iyiki geldin güzel kızım, çok teşekkürler...

2,5 saatlik tek başınalık

2009-02-09T09:35:00.003+02:00

ne zamandır yazamıyorum, daha doğrusu bilgisayarı açıp da internete bile giremiyorum. Bilgisayarı açtığımda da Dersu direk yanımda biterek "oyun aç bana, gol oyunu" diye tutturuyor. Zeynep bu durumdan tabiki altta kalmıyor, o da tüm şirinlik ve güler yüzünü takınarak, "bilgisayar mı, yoksa benim tatlı, gülen suratım mı" sinyallerini gönderiyor telepati yoluyla.. Sonuç: İnternet yok, yazı yok, mailler birikmiş, haberler geçip gidiyor, gündem değişiyor!

Şu an nasıl mı yazıyorum, Dersu okulda, Zeynep evde, ben kendimi attım cafe'ye, kahvemi yudumlayarak bilgisayarıma bakıyorum.. 2,5 saat vaktim var, eskiden olsa ( cocuksuz günlerimde) nedir ki 2,5 saat derdim kesin, şu an bana ömür gibi geliyor:) Bu güzel es'ten sonra, önce Dersu sonra da Zeynep'in güzel yüzlerini görmeye de tabi can atıyorum:)

bugün okullu olduuuk:)

2009-01-28T13:39:00.003+02:00

Bugün okula başladık, daha doğrusu uzun okul adayları gezimiz bugün itibariyle sonuçlandı ve artık Dersu okullu oldu..

Resmi başlama tarihimiz pazartesi günü, bugün sadece Dersu'ya okulu gezdirmek için götürmüştüm ama bizimki sınıfın içine atladı birden..Onu dışarıda ekranlardan seyretmek gerçekten çok güzel, benim için bir o kadar bol gözyaşartıcıydı..Zeynep doğduğundan beri daha bir büyük&olgun görünen oğlum, bugün daha bir büyüdü..Nasıl da olgundu okula giderken, arabada ona okulu anlattığımda bir ciddiyetle dinledi. Okulun önüne arabayı parkettiğimizde ise, arabadan iner inmez öyle bir inceledi ki okulu, burası benim okulum diyerek:)) Bugünlük yemek yemeden geri döndük, ilk günden yemek yermisin diye zorlamak istemedim açıkçası, burada yemek de yenilebiliyor diye açıklama yaptım ama istemeyince de çok zorlamadım.. Bahçedeki parkta oynadık, tavşan ve tavuklara baktık, okulun dört bir tarafını resmen tavaf ettik ve çok mutluyum ki, beğendik:) Pazartesi bizim için güzel bir başlangıç olacak, doğum günümüzde de okuldayız bu sene, ne güzel:)

*fotogramız bugünden değil ama annenin favorilerinden, bugün fotoğraf çekemedik, anne heyecandan unutmuş:)

Dersu'nun uyku arkadaşları

2009-01-25T21:50:00.004+02:00

Dersu geçen hafta itibariyle tekrar yatağına geri döndü, hem de kendi isteğiyle - hoş istemeden birşey yaptırabilmek mümkün değil bu şekilde sancısız bir geçiş:))) Zeynep'in doğmasıyla birlikte bizim odamızın nüfusu birden 4 kişiye çıkmıştı, bu dönem içinde Dersu'yu zorlamamaya karar vermiştik biz de Vahap'la, Zeynep'in odasını hazırladığımızda hem Zeynep hem de Dersu odalarına geçeceklerdi. Ama Dersu da sanırım odanın hala hazır olmamasından bunaldı ki o odasına geri döndü:)

kalabalık uyumaya alışmış olacak ki, şu anki yatak arkadaşları:
* Barney
* Türkçe konuşan köpeğimiz ( aynı zamanda Dersu'nun suyunu tutmaktan s0rumlu)
* Kitaplar ( her gün değişiyor ama Pİnokyo, Cemre'nin Köpeği, Atakan Çok Şeker yiyor kitapları genelde hergün okunuyor)
* Yaklaşık 15-20 tane araba, hepsi yatağın kenarına bir otoparkmış gibi diziliyor!
* Yatağının hemen yanında komodinin üzerinde koskoca Korsan Seti kutusu..Elinde olsa yatağına koyacak ama neyse ki yatağının yanına koymaya ikna edebildim:)

ve beyefendi kitaplarının tamamını okuttuktan, üzerine masal dinledikten, sonra Baby Einstein müziklerini dinledikten, "hadi korsan seti, insaat seti oynayalım!" gibi isteklerden, hadi balıklara yemek verelim diye tutturmalardan sonra, şanslıysam uykuya dalıyor. Ben bu süreclerden sonra eger ayakta durabiliyorsam tekrar aşağıya inmek, en azından bir çay/kahve içeyim, Vahap'la sohbet edeyim bari diyerek merdivenlere yöneliyorum..amanın o da ne sıra Zeynep'e geldi şimdi de.. Hadi baştan alalım besleme, uyutma konusunu...Sonrası mı, ya uyuyakalan ya da yeeteeeerrr artık diye isyan edip, aşağıda sakin sakin TV seyreden Vahap'ın başının etini yiyen bir anne:)

Dolu dolu geçiyor günümüz!

2009-01-21T16:05:00.015+02:00

Bugün güzel bir enerji ile uyandım ve o enerji aynı sekilde devam ediyor! Kendi kendime, bu enerjiyi korumak icin de söz verdim bugün itibariyle, hem burada hem de ajandamda belgelendi bu sözüm, dönüş yok! .. Birkaç gündür çok kötü durumdaydım, içimdeki annelerden "bunalım anne" başroldeydi.. Bu sabah Zeynep'le birlikte uyandıgımda, kendi kendime "değişmeliyim, daha doğrusu eski halime dönmeliyim" dedim. Çünkü oflayıp pufladıkça, bana, sevgili iki kardeşe ve Vahap'a gerçekten yazık oluyor!

bu enerjiyle neler yaptık neler:)

güzel bir kahvaltı sonrası, Dersu ile kurabiye.. Meğer oğlumun içinde ne cevherler varmış, tam bir küçük şef, tembel anne olarak son aşamada fotoğraf çektim ama ilk hazırlık anından itibaren herşey oğlumun maharetli parmaklarından çıktı:)

kurabiyeler fırında piserken, bir de hazır Zeynep mısıl mışıl öğle uykusundayken bahçede biraz çapa yapalım dedik, bu haftasonu ekileceklere karar verilecek, havuç, salatalık Dersu'nun favorileri, domates&kabak gibi sebzeleri de özellikle Zeynep'in bu yazki çorbaları icin ekmemiz lazım:)

bu aralar Dersu kalelere çok meraklı..Henüz çok net konuşmadığı icin çok fazla TV seyretmesin, kaliteli programlar seyretsin diye bu aralar belgesel kanallarını takip ediyorum, en son bir belgesel seyretmiştik birlikte.. ( DaVinci Learning kanalının akşamüstü çocuklara yönelik çok güzel programları var, aynı şekilde NG kanalında da güzel programlar bulunuyor, hem eğlenceli hem de eğitici) o programda kaleleri anlatıyorlardı.. O günden bugüne tüm yüksek duvarlı binalara, kale gözüyle bakıyoruz.. Kağıtlardan nasıl kale yapabiliriz diye düşünürken, bugün akvaryumdaki eski süsümüz takıldı gözümüze tesadüfen, bugünkü öğleden sonrasının en gözde oyuncagıydı kalemiz:)

veee Zeynep hanım da aramıza katıldı!! Dersu'nun mama sandalyesi yatırılarak Zeynep icin mutfak mekanı haline getirildi..O, sürekli yatmaktan kurtuldugu icin, ben de sürekli kucağımda taşımak zorunda kalmadığım için memnun...

saat 5'e gelirken, tamirci Bob CD'si Dersu için açıldı, Zeynep Hanım oyun halısına kondu, ben yerde bilgisayarı açtım , hem oyun, hem sohbet, hem mailler, hem blog birşekilde yetişmeye çalışıyorum hayata...Dersu'nun gözü TV'de, Zeynep'in gözü Dersu'da, benim gözüm hem ikisinde hem bilgisayarda akşamı ettik bile...

Yıldızlarımız parlıyor!

2009-01-21T15:34:00.008+02:00

Bu aralar Zeynep'in odasını hazırlama calısmalarımız tüm hızıyla devam ediyor! Eski calisma odamiz, yavas yavas Zeynep'in odasına dönüsüveriyor. Yavas yavas diyorum cünkü her hafta bir baska is tamamlanıyor, öncelikle kitapları tasıdık salondaki yeni kitaplıgımıza, dün perdeler takıldı, daha birsürü iş var tabi: eski kitaplıklar odadan cıkacak, yatak ve dolaplar yerlestirilecek vs.. Yani Zeynep sanırım bir 15 gün daha bizim odadaki besiginde misafirligine devam edecek:) Benim gibi tezcanlı, hersey birden bitsin yengeçle, bakarız, hallederiz, bir is yapalım tam yapalım yengeç Vahap arasindaki tezat ise tam bir komedi:)

Hal böyle olunca bizim oyunlar da Dersu'nun odasında devam ediyor.. Ee tabi Dersu'nun odasında da her gecen gün degisiklikler sözkonusu..Bu seferki pospartumumu genellikle tembellik, ice kapanıklık, bir yandan kostururken bir yandan kılını bile kıpırdatmama istegi ile geciren ben sanırım yavas yavas kendime geliyorum..

Tekrar bir düzenleme, yeniden dekore etme, Dersu ile sürekli kagıt, hamur vs.. birseyler yapma istegim geri geldi!! Fotograflar da bu anımızdan, Dersu'nun duvarını yıldızlarla kapladık, gezegenlerimiz de yakın bir zamanda yapıstırılacak:))

Bir Cuma günü kaçamağı

2009-01-17T01:09:00.006+02:00

Bugün iki kardeşi anneanne&büyükanne ( anneannem) & teyzem mükemmel üçlüsüyle başbaşa bırakarak, ne zamandır gitmek istediğim "Issız Adam" a gittim..

Hep bilindik bir hikayeyi, Paris, Roma,Prag'taki sokaklar yerine Beyoğlu'nun büyülü havasında , yanında kendi dilimizde, birbirinden güzel, kalplere işleyen şarkılarla birlikte izleme keyfini yaşattığı için Çağan Irmak'a teşekkürler... Şimdiye kadar izlediğim Çağan Irmak projelerindeki o Akdeniz sıcaklığı yine çok iyi geldi bana, ağlatırken gülümseten nice filmlerden biri... Erkek ve/veya kadını suçlama, eleştirme işine kesinlikle girmeyeceğim burada, beni en çok etkileyen üzüntü, ayrılık değildi çünkü, sadece aralarında yaşadıkları aşktı.. Üniversitedeyken Ünsal ( Oskay) Hoca geldi aklıma filmi seyrederken, muhakkak bir sevgili bulun derdi neredeyse tüm dersinde, hayatı anlamlı kılmak için.. Okuduğunuz kitap, dinlediğiniz müzik, soluduğunuz hava, akıttığınız gözyaşı hatta iç sıkıntınız bile daha anlamlı aşk olduğunda..Umuyorum ki, sevgili iki kardeş de en güzel şekilde hissederler aşkı, uygun zamanı yakaladıkları anda..Sonu nasıl devam ederse etsin, aşk olmalı hayatın içinde, mutluluk da, ayrılık da olsa.. Ne de olsa "Ayrılık Sevdaya dahil" sevgili Atilla İlhan'ın da dediği gibi.. ( gerçi anne yüreğim baskın geliyor, aşk olsun sevgili iki kardeşin hayatında, hem de en mutlu şekilde devam edecek :-)

Film sonrası bir de D&R kaçamağı yapayım dedim, hazır tek başıma dışarı çıkmışken,rahatça kitapların arasına dalabilmek için.. daha kapıdan içeri girerken Zuhal Olcay'ın güzel sesiyle karşılaştım, filmdeki güzel müziklerin üzerine, filmin devamı etkisi yarattı birden.. Zuhal Olcay'ın, "Aşk'ın Halleri" albümü bahsettiğim, kesinlikle öneriyorum:) Gerçi İstinye Park-Darüşşafaka arası sadece ilk 5 şarkısını dinleyebildim, gerisini yarınki cumartesi kahvaltımızda dinleyebileceğiz umarım, ama yine de öneriyorum:)

İmkansız yoktur!

2009-01-15T23:26:00.004+02:00

"İmkansız, bu dünyayı değiştirebilecek gücü içlerinde keşfetmek yerine, kendilerine sunulan dünyayı yaşamayı daha kolay bulan, küçük insanların attığı büyük bir kelimedir. İmkansız bir gerçeklik değil, bir görüştür. İmkansız bir iddia değil, meydan okumadır. İmkansız potansiyeldir, geçicidir. İmkansız yoktur."
Bu slogan, adidas'ta ilk çalışmaya başladığım 2004 yılında lansmanını gerçekleştirdiğimiz ve halen de markanın slogan olarak kullandığı, "Impossible is Nothing" kampanyasının mantrası.. Daha iş görüşmesi sırasında görüp etkilendiğim ve çalıştığım 4 sene boyunca beni hep heyecanlandıran kuvvetli bir slogandı "İmkansız yoktur". Öylesine kuvvetliydi ki, otobüs duraklarında kullandığımız tanıtım çalışmaları camlar kırılarak alındı, sürekli bizden posterler istendi. Hatta reklam müdürü bir arkadaşım, bu mantrayı dergiden kestim ve oğlumun odasına astım, her sabah bunu okuyarak güne uyansın demişti..
Kampanyada, geçmişte imkansızlıklarla boğuşmuş ama asla yılmamış önemli sporcuların başarı hikayeleri anlatılıyordu. Sıska olduğu için sürekli dalga geçilen Muhammed Ali, bacakları uzun olduğu için sırıkla atlamada başarılı olamayan ( sırıklara sürekli bacakları çarptığı için) ama uzun atlamada şu an rekorlar kıran Yelena Isinbayeva gibi birçok sporcunun imkansız hikayeleri yeralıyordu.
Bu aralar proje çocukları ve kıyaslamacı annelerin hikayelerini dinledikçe, bu kampanya geliverdi aklıma. Benim çocuğum daha akıllı, 5 dil biliyor, aynı günde yüzme &sanat&resim&spor&100 soruluk matematik testi vs... hepsini yapabiliyooor övünmeleri arasında, beni etkileyen sadece yukarıdaki sözcükler, "İmkansız yoktur"...

Emektar sevgili zürafamız

2009-01-10T00:47:00.007+02:00

Dersu'nun doğmasından çok önce almıştım kendisini, Dersu doğar doğmaz da en sevdiği oyuncaklarından oldu..Hatta o kadar severdi ki, yıkadığımız zamanlar kurumasını dört gözle beklerdik bu sevimli Playskool zürafanın.. Boynundaki, ayaklarındaki halkalar, kulaklarındaki hışırtıyla ayrı ayrı sesler çıkartıp, güzelce şenlendirmişti oğlumun kulaklarını:) O kadar çok oynamışız ki kendisiyle, bacağında ufak bir söküğü de olmuş..

Şimdi bu sevimli zürafa, Zeynep'in elinde, hem de uyku arkadaşı. Dersu uyku arkadaşı olarak benim elimi seçmişti, Zeynep'te bu alışkanlık en başta oluşmasın

diye şanslı biri seçilmeliydi uyku arkadaşı olarak..Ve bizim sevgili emektar zürafamız,

kızımın en sakin, melek gibi anlarını, mis gibi soluğuna şahit oluyor her gece...

Biran önce yaz gelse

2009-01-05T23:10:00.004+02:00

Biran önce yaz gelse, gelmeli çünkü Zeynep giyinmekten nefret ediyor!

Banyo zamanı, altımızı değiştirdiğimiz ve soyunduğumuz herhangi bir aktivite Zeynep'in en mutlu anları..Ama ne zaman kıyafet giymeye sıra geliyor, bizim little sis basıyor yaygarayı, hem de ne yaygara!

İlgili resim giyinme deneyimimiz yine yaygarayla sonuçlanınca, biraz olsun sakinleşmesi için body'siyle bıraktığım an çekildi.. 10 sn önceki yaygaradan eser kalmamış, eller &kollar oynamaya hazır halde bekleyen Zeynep Hanım'ın hali:)

Kısa ama çok güzel ilk okul deneyimimiz

2009-01-05T22:44:00.011+02:00

Bugün Dersu'yla birlikte önemli bir görüşmemiz vardı.. Önemli çünkü Dersu'nun belki de 18 senesini geçireceği okul için görüşmeye gittik. Şu an oturduğumuz yerin beni en cezbeden yanıydı Alev Okulları, bir de ortancalarla dolu güzel bahçemiz..Uzak, şehir dışı burası diye sızlanıp dururken, önce okulu gördüm, sonra da bahçemizi ve güzelim pembe ortancaları.. Hemen alalım burayı dedik Vahap'la sonra, burası tam Dersu'luk..

Sabah saat 10'daydı Okul Müdürü ile randevumuz, önümüzdeki sene itibariyle başlamayı hedefliyoruz. Anaokulu kısmı ayrı bir binada, o bina siteden baktığımda bana hep küçük görünürdü, ama içini gezince koskoca tek katlı bir okul çıktı karşımıza Dersu'yla.. adidas'ta çalıştığım zamanlar pek fazla aşina olduğum ama açıkcası bana hep soğuk görünen Almanca bile sıcak geldi bana bu sımsıcak okul ortamında.. Biz okulu gezerken, Dersu da en küçüklerin bulunduğu ( 2005'liler) sınıfa girdi ve sınıftan da bir daha çıkmak istemedi. Biz mecburen Sevgi Hanım'la yalnız devam ettik gezmemize:) Şimdiye kadar herhangi bir anaokulu, oyun grubunda 10 dk bile yalnız kalmamıs olan oğlum, biz okulu gezip sohbet ederken, o arkadaşlarıyla sıraya girip, önce ellerini yıkayıp, yemek salonuna gitmişti bile..Onun yanına gittiğimde ise, o çoktan yaşıtlarıyla aynı masaya oturup, doğdugundan beri agzına sokmayı sürekli reddettiği yoğurdu bir güzel kaşıklıyordu:)) Yaklaşık 2,5 saate yakın bir süre kalmışız okulda hiç farketmeden, ayrılmak da istemedik zaten..

okulu gezerken aklıma, Amerika'dayken gönüllü olarak çalıştığım ilkokul geldi, Louise Archer Okulu..O zaman hayran kalmıştım okula, eğitim anlayışına, öğretmenlere, kullanılan materyallere.. Derslerde problemi olan çocuklara, ayrıca biz öğretirdik sorunlu oldukları konuları sevgili Kathy ile..Sınıf dışında, ayrı bir odada, bol M&M'li ders anlatımlarıydı bu süreç, zaten Amerika dönüşü +10 kg ile anı kaldı bedenimde o günler.. Bugün Alev'i gezerken, o okul geldi aklıma, tarz, sınıflar, yapı çok benziyordu Louise Archer ile... Tek farkı Louise Archer devlet okuluydu, herkesin yararlanabileceği... Oradayken hep bizim çocuklarımızı düşünmüştüm, neden bizim çocuklarımız böyle şartlarda eğitim göremiyor diye üzülürdüm..Ne yazıkki burada o tarz bir eğitimin yüksek bir bedeli var, hem de %8 KDV ile...

yazacak o kadar şey varki ama zaman çok az...

2009-01-02T18:13:00.004+02:00

yazacak o kadar şey varki ama zaman çok az...

birkaç gündür little sis. biraz huysuz, uyumuyor, gülmüyor, oynamıyor, kucakta bile yanaklarını şişirip, beş karış suratla yerleri inceliyor... geçmiş deneyimlerden ve bol tükürük salgısından dolayı, inci dişlerimizin erken geleceğini sanıyorum..

biryandan Dersu haklı olarak ilgi istiyor, oyun oynamak istiyor...

ben ise Zeynep'i susturmak, Dersu icin güzel aktiviteler yaratmak ve belki bu dönemde biraz bencilce ama kendime zaman ayırabilmek&yalnız kalabilmek arasında gidip geliyorum. Bugünümüz aşırı yoğun, koşturmacalı olarak devam ediyor, şu an sadece biraz "es" verdik, Zeynep Hanım tavşan uykusunda, Dersu mecburi TV karşısında, ben en azından maillerimi kontrol etmek için kısa süreligine bilgisayar karşısında...

yeni yıl yazımız başta olmak üzere çok fazla şey vardı buraya yazacağımız ama zamanım çok dar.. Zeynep doğmadan önce ne çok zamanım varmış, oğlum, sevgili, kendim,yakınlarım için...

O zaman zamansızlıktan yakınırdım bir de..

AVM değil Çocuk Merkezi, Sirk degil Hayvanat Bahçesi istiyoruz!

2008-12-27T22:57:00.007+02:00

belediye seçimleri yaklaşırken, adaylar, partilerarası çekişmeler,anketler, anket sonuçları, YSK, seçmen listeleri,doğalgaz sayaçları dijital mi analog mu tartışmaları gündemde... Oyumu kullanırken, tüm bu konuları tabiki gözden geçireceğim ama bir belediye başkanından duymak istediğim şu güzel haberler bulunuyor:

* AVM yerine çocuklara özel, onların ihtiyaçlarına göre şekillendirilmiş ve bunun için ilgili pedagog ve danışmanlarla birlikte çalışılmış özel alanların açılacak olması .. Doğayla barışık, yeşil, çocukların koşup oynayabileceği, mümkünse "jetonlu" oyuncakların hiç olmadığı özel bir yer. Söz veriyorum, böyle bir yer açılırsa, marka kampanyasında gönüllü olarak gece gündüz çalışırım. Slogan bile belli: Çocuklarınız AVM'de eğlenmez, sadece onlar için mikroplara davetiye çıkarırsınız. Alışveriş Merkezi yerine onlara özel bir yeri hakediyorlar!

* Sirk yerine hayvanat bahçesi.. Sirkleri hicbir zaman sevemedim, sanırım hayvanları gösteri malzemesi olarak görmek istemememden kaynaklanıyor bu.. Ateşten geçen aslanlar, kücücük bir sapkayla gösteri yapan filler bana hic cekici gelmedi..Hayvan dostları, bu tarz çadırlar yerine doğal ortamlarında çocuklarımla tanıştırmayı tercih ederim. Küçükken Atatürk Orman Çiftliği ve İstanbul'da Gülhane Parkı'na gitmiştik. Ayrıca Amerika'da DC'de National Zoo'yu görme fırsatım da olmuştu, gönüllü olarak çalıştığım ilkokulda organize ettiğimiz bir sınıf gezisinde.. Orada hayvan dostlar için doğal ortamlarını yaratma çabasına hayran olmuştum. Böyle bir yeri İstanbul da hakediyor, bizi bundan mahrum bırakmayın..

Seçimler öncesi adaylara bir ipucu olur umarım bu isteklerim:)

Edet'ler beni coook mutlu ediyor!!

2008-12-26T16:05:00.003+02:00

Bu aralar Dersu, edet ( yani evet'leri) hayli kullanır oldu.. Yazdan bu yana, her sorum genelde "hayıııır" ile cevaplanırken, şu an bol bol evet duyuyor olmak beni inanılmaz mutlu ediyor..

Aslında zaten cok olumsuz bir çocuk değil, kendisine mantıklı bir açıklama yapıldığı zaman uzlaşırız Dersu ile. Bir de üzerine büyük bir ciddiyetle evet'lerini duydugum zaman daha da güçleniyorum olumlu anne olma konusunda:)

Dün yolda bol "edet"'li konuşmalarımızla evimize dönerken düşündüm de, bizim olumlu konuşmalarımız kimbilir çocuklarımızı ne kadar mutlu ediyordur. Birşey istediklerinde "şimdi olmaz, hayır, daha sonra" gibi karşılıkların yerini, evet diyemediğimiz zamanlarda bile "tamam, yemekten sonra yapalım tabiki!" gibi olumlu karşılıklarla değiştirmeli.
Bol "edet"li günler bizlerle olsun:)

ben abi oldum & little sister

2008-12-26T00:06:00.003+02:00

abi, o gün dinlemek istedikleri CD'yi seciyor, little sister el ve kolları oynatmak icin biran önce müzigin konmasını bekliyor..sonrasında ise "elvis for babies" ile eglen&coş:)

Aramıza hosgeldin Zeynep balık:)

2008-12-25T23:28:00.005+02:00

Dersu'nun gecen dogum gününde hediye ettiğimiz güzel bir akvaryumu var.. Kücük bir akvaryum ve iki balıktan olusan serüvenimiz, 10 ay icinde büyüdü büyüdü, su an dev bir akvaryum ve toplam 12 balıga sahibiz:)) Her sabah balıkların yemeklerini vermek de tabi Dersu'nun en sevdigi rutinlerden..Balıkları da zaten Dersu'yu görür görmez camın kenarına yapıstıkları icin Dersu'nun meshur " hadi, haddiiiiiiii, hadiiiiiiii"leri esliginde yemler akvaryumun icine atılır...

Aslında akvaryum ve güzel balıklarımız, bizim ailemizin de yansıması.. En büyük balık baba yani Vahap, turuncu balık anne yani Nalan, siyah cizgili balık da Dersu'dur.. Gectigimiz gün balıklarımızın ailesine yeni bir isim daha eklendi, bebik Zeynep:) Hem de en minik balıga Zeynep adı verildi abi tarafından:)) Dersu abinin güzel kardesi Zeynep Hanım da, dogumundan 3 ay sonra akvaryum ailemizde yerini aldı: Aramıza hoşgeldin Zeynep Balık:)

ANLAR

2008-12-24T21:46:00.004+02:00

yeni bir başlangıç

2008-12-24T18:46:00.003+02:00

yazı yazmak benim icin hep zor bir sürec olmuştur, ben yazmaktan cok konusmayı tercih eden oldum hep: Kompozisyon derslerindense tahta önünde konuşmayı tercih ettim, günlük yazmayı hep istedim ama günlüklerim max bir ay sürdü, ya da uzun aylık aralıklarla yazdım hep, mektup arkadaşlarım da hic olmamıstı, hep telefon acmayı tercih ettim, SMS yerine yüklü telefon faturaları geldi ardından...

Ama birçok alışkanlığım gibi yazı konusuna bakış açımı da değiştirdi sevgili çocuklarım, sevgili iki kardeş:)

önceleri blog sayfalarına yorumlar yazmaya başladım, şimdi sıra kendi blog sayfama geldi, inanılmaz!! O yüzden burası, motivasyon kaynağım iki kardeş için hazırlanmış bir yer..